این همه کشتن برای چیست؟

باور کنید بهشت جای خوبی برای باکره ها نیست...

هی دنده، دنده ، دنده

چپ هم که نکرده باشم

یک

دو سه چهار

پنج را حرامم کرده است پدر

وقتی که در گوشم نصیحت میکارد

و این زمین که بایر است

-اهواز-

هی دنده ، دنده

دور میزنم این بلندی را

وقتی که مادر پشت سرم اب میریزد

تا عطش اهواز فروکش کند

یک  دو  سه  چهار

-دنده-

۲۹ دال - دانیال و

ایران، ایران چهارده معصوم بود

وقتی پدر را بوسیدم...

کهنه شعر های قدیمی

 از شیر تا شراب و

اندیشه ای که مسخ شده

تا بر فراز نسل من

سقوط کرده باشد و تن

بیگانه ای بسازد

ریشه در سرزمینی که شمشیرش را غلاف کرده است

من شاعر کوچه های در به دری

افسانه ای رنگ باخته باشم

امیزه ای از رستم و تریاک

در میخانه های شهر

نقالی کنم

عق بزنم بر ایوان مدائن

تا هبوط پایان تلخ (( من )) شود.

قاصدک

و می چرخد دور سرم

تاب تحمل ندارم

باید بالا بیاورم ، بچرخد دور سرم

تا هلال ماه کامل شود

بیفتد توی فنجان

برای قیلوله های پدر با دود قلیان نیمه شب

توی فنجان

قهوه باشد و مادر که شیرم می دهد

بزرگ می شوم با قد و قواره حاجی

حالا باید ببوسمت قاصدک

دور سرم می چرخی

لبهایت را گاز بگیرم

لب ه ا ی ت

ل ب ه ا ی ت

دست می کشی روی الت تناسخی

تا بیرون بیفتم ، بریزم

ببوسم روی ماهت را

تا من شوم

بس کن قاصدک

سرم دارد گیج می خورد

می خواهم برای قیلوله های پدر

مادر باشم...

سر نوشت بشر، همچنانکه سیر تاریخ ، پوچ و بی معنی است

اما رستگاری و خوشبختی فقط در همین جهان ممکن است .

                                                         (( سقوط – البر کامو))

می خواهم به خانه ام بر گردم

جایی که هیچکس نیست

حتی تو

من و ((عماد))...

میخواهم به خانه ام برگردم

جایی که تنها تو باشی

من و ((رسول))...

می خواهم به خانه ام برگردم

جایی که نیست دیگر

من و ((علی))...

مرا به خانه ام باز گردانید

 به جایی که هیچکس نباشد

تا فرو ریزد این بغض نا شکیب....

میخواهم به خانه ام برگردم

 مرا به ((کارون)) بر گردانید...

                                   برای اهواز- کارون- خاطراتم....

سلام به تمامی دوستان عزیزی که در تمام مدت نبودنم همواره به این وبلاگ سر زدند و جویای حالم بودند... مدتی با خودم قهر کرده بودم شاید حدود 4 ماه ولی خوب بزرگترها پا در میونی کردن و مارو اشتی دادن... به هر حال سلام

کودکانه و مضحک است

چشمان مترسکی

که حرارت لبهای کلاغ پیر را

بر گونه های بزک کرده اش

 احساس می کند

و گیسهایش را

نمناکی لحطه های تنهایی

تاب می دهد

سرخ می شود

کبودی لبها

تا کلاغ پیر

بمیرد

زاغ شود چشمان دخترم

این:

عروس باکره ی دشت مردگان ...

قلقلکم می دهد این ثانیه ها

می رقصم به ساز ناکوک

له له می زند

تشنگی سراب می بیند و من

هی پا به پا می شوم

کفشهایم را عوض می کنم

- صدای تپانچه -

برای رقص با پروانه ها

- شادی روح مرحوم

(( رحمه الله .....))

- تسلیت -

(( خرابه ها)) خرابم می کنند

باید پوتین بپوشم

سرباز شوم

این مرد ، رویای دخترم نبود

اصلا بیایید مرد ها را بکشیم

دیگر هوای عروس کردن نبود

- تسلیت -

می رقصم به ساز ناکوک

تا این ثانیه ها

که قلقلکم می دهند

بچرخد

خراب شوم

با (( خرابه هایی ))

که له له می زنند

عروس بمیرد و من

سرباز شوم....