تبليغاتX
لکاته ای که الزامن تو نیستی ...

 

 از اهالی تردیدم

 درنگ  جایز باشد یا نباشد

 باید دور بزنم

 از چشمانت بهراسم

 بمیرم با تکرار خاطره هایت

 پیله می شوی

 حصار تنهاییم را

 سینه خیز در جا بزنی

 و این عین ضمانت است

 تا کاغذ پاره های خودم را

 قربان صدقه ات کنم

 بلا گردانم باشی

 با پیله هایی که حصار تنها ییم را

 جا می زند...

نوشته شده توسط دانيال قندي در ساعت 8:19 | لینک  |