تبليغاتX
لکاته ای که الزامن تو نیستی ...

 

تمام تنم درد می کشد

این قائده باید عوض شود

به شکل بازی کودکانه

لی لی و هفت

اسمان که ببارد

خانه های خط خطی این شعر محو می شود

سایه می شود

روی لیزی سنگ

تا بلغزد پایه های این بی پایه...

اساس خانه را جمع می کنم

توی چارقد و

 ارسی کهنه

باید لی لی کند

روی سایه های این خانه

محو می شود

توی دردی که می کشد

تمام تنم...

 

نوشته شده توسط دانيال قندي در ساعت 1:23 | لینک  |