در من کودکی است شصت ساله

با سایه ای که خیال تو را دارد

من مادرم را لا به لای قابهای خالی پنجره

و اشکی که لحظه لحظه ام را

بدرقه می کرد

فراموش کرده ام

باید دوباره کودک باشم

با آرزوی بزرگ شدن

با قد پدر

و ریشهای پسر همسایه

که اندازه ام نبود